Om dit schouwspel te kunnen meemaken moesten we opnieuw vroeg uit de veren. De zwaveldragers werken immers maar tot 10u om de hitte voor te blijven. Na een heftige tocht met de 4x4 kwamen we aan bij het startpunt van de wandeling (eindpunt voor de zwaveldragers) en kon de beklimming naar de rand van de krater beginnen.
Het duurde niet lang of we kwamen de eerste dragers al tegen. Stuk voor stuk uiterst vriendelijke mensen die graag op de foto wilden in ruil voor een sigaretje. Blijkbaar zijn de zwaveldampen voor deze helden nog niet slecht genoeg voor de longen...
Eenmaal bijna boven zaten we met onze gedachten al bij het schitterende uitzicht op het turquoiseblauwe zwavelmeer (PH 0,5!), de wit-grijze rotswanden en de felgele zwavelmijn. Teleurstelling troef, want veel was er niet te zien buiten een dichte mist met zwavelaroma. Af en toe konden we een glimp van de onherbergzame omgeving opvangen maar het was duidelijk: om ten volle van het prachtige uitzicht te kunnen genieten moesten we een stuk mee afdalen in de krater...
Na een kwartiertje afdalen kregen we waar we voor kwamen. Met brandende longen en pikkende ogen konden we genieten van een werkelijk verbluffend panorama. Met een natte T-shirt voor de mond en zo 'n uitzicht was de pijn snel vergeten, maar na 10 minuutjes genieten was het echt wel tijd om terug te keren. De mijn zelf bereiken was vandaag net iets teveel van het goede ...
Eenmaal terug in ons hotel konden we onze longen opnieuw openzetten tijdens een wandeling langs en door de rijstvelden. Wat een geweldige locatie! Weer een heleboel fabelachtige prentjes van eindeloze reistterrassen om ons fotoboek mee op te vullen.
Met deze wandeling breidden we een mooi einde aan ons korte verblijf in oost-Java. Tijd om terug te keren naar Bali, waar nieuwe avonturen op ons wachten :-)
Opnieuw een begeleidende fotoreeks:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten