Een van onze eerste verhalen vertelde jullie over de uitgestrekte rijstvelden en de vele tempels op dit kleine eiland. Als we terugkijken naar de afgelopen weken is dit inderdaad hoe je Bali kan beschrijven. Het is zelf een understatement om te zeggen dat er op elke hoek van de straat een tempel staat! Het stadje Ubud, waar we de afgelopen dagen waren neergestreken, spant hierin de kroon. We hebben in die paar dagen meer tempels bezocht dan dat we de laatste 10 jaar kerken bezocht hebben. Redelijk spectaculair dus! :-)
Ubud is een kunststadje in het balinese binnenland, dat wereldbekend werd na de opnames van de film 'Eat, pray, love' met Julia Roberts. Op zich niet zo bijzonder, zij het niet dat het hier tsjokvol amerikanen zit die allemaal hun geluk in Bali willen komen beproeven.
De omgeving van Ubud telt heel wat bijzondere bezienswaardigheden. Hier in Bali betekent dat: een tempel in een bijzondere omgeving. Zo zijn we bijvoorbeeld naar het heilige apenbos geweest, de habitat van hele kolonies aggressieve makaken. Een andere excursie bracht ons naar de heilige olifantengrot, die jammer genoeg bijzonder weinig met olifanten te maken had. Zo ook had de moedertempel weinig met onze mama's te zien :-o
Oké, nu zijn we aan het uitwijken. Eergisteren hadden we onze vermoeiendste dag tot nu toe. Onze dag begon met een bezoek aan de moedertempel. Dit is het grootste tempelcomplex van het eiland en voor de Balinezen meteen ook het belangrijkste bedevaartsoord. Jammer genoeg gaat dit gepaard met onsympathieke, op geld beluste en soms zelfs ronduit arrogante locals. Het is dan wel een prachtige locatie, maar de opdringerigheid van deze individuen maakt dat je heel de tijd op je hoede bent. De wandeling rondom het complex waarbij we hier en daar even een stukje ceremonie van op afstand konden meepikken maakte het al bij al nog een leuke ervaring.
De tweede halte was letterlijk en figuurlijk een echt hoogtepunt: een bezoek aan de Batur caldera. Terwijl we een lekkere maaltijd nuttigden hadden we uitzicht over deze enorme krater, met 10 bij 13 km één van de grootste ter wereld. Ronduit impressionant. Ooit was dit met 3800m de hoogste berg van Bali, tot een enorme uitbarsting de berg meer dan halveerde en deze caldera achterliet. Een latere uitbarsting schiep de huidige Baturberg, slechts 1717m hoog maar wel zeer indrukwekkend!
Eenmaal ons buikje vol trokken we naar een lokale koffieplantage. Hier kregen we een uitgebreid gamma koffie en thee voorgeschoteld en konden we proeven van de meest exclusieve koffie ter wereld: Luwak-koffie. Ja, dit is 'm, dè koffie die gewonnen wordt uit de uitwerpselen van de kleine civetkat. Niet slecht, maar mischien toch net iets te duur voor dagelijkse consumptie... :-)
De volgende halte op onze tocht waren de bronnen van Tirta Empul. Dit is een ander bedevaartsoord voor de Balinezen. Ditmaal eentje waar ze zich gaan wassen en waar het miraculeuze water je 5 jaar jonger maakt! Je ziet het water hier letterlijk uit de grond opborrelen. Het was impressionant om duizenden offergaven overal te zien liggen en om hele families samen te zien baden in het heilige water, vergezeld van de nodige rituelen. Op zo'n momenten voel je echt hoe erg het geloof bij de mensen leeft...
Ondertussen was de dag al flink gevorderd, maar nog niet voorbij. Vlakbij Tirta Empul ligt namelijk de Gunung Kawi tempel. Dit is er eentje aan de oevers van de rivier, waarvoor we 250 trappen naar beneden moesten afdalen en jawel, nadien evenveel trappen weer omhoog.
Dat is eigenlijk heel typisch aan het reliëf hier in midden Bali, alle rivieren zijn diep ingesneden in het landschap. Het vereist met andere woorden een stevige inspanning om af te dalen tot aan de oevers van de rivier!
Beneden waren er, buiten alweer een tempel, zeer grote nissen en kamers uitgehouwen uit de rotsen. Het leek wel het decor van de Flinstones!
We eindigden deze lange dag in de olifantengrot of Goa Gajah, uniek omwille van zijn combinatie van boeddhistische en hindoeistische elementen. Het meest opmerkelijke element is de ingang van deze 11e eeuwse grot: de mond van een uit de rotsen gehouwen monster.
Een wandeling rond de site bracht ons naar een klein tempeltje waar een oude man ons wenkte. Hij wenste samen met ons gebeden uit te spreken en ons met heilig water te zegenen voor onze verdere reis. Zo gezegd zo gedaan, en enkele luttelige ogenblikken later verlieten we 10000 roepie's armer de tempel van de man. Het leverde wel enkele leuke kiekjes op :-)
Zo, dit was alweer een verslagje van enkele van onze belevenissen op deze mooie reis. Geniet gerust nog even mee met onderstaande foto'tjes
amai, ik krijg goesting om op het vliegtuig te springen!
BeantwoordenVerwijderenStef
:-) nog 3 daagjes voor ons en wij moeten op het vliegtuigspringen, daar hebben we wat minder goesting in... Hoewel, we hebben stiekem ook al een beetje zin om terug naar huis te komen hoor!
BeantwoordenVerwijderen